گره

علی الف در تاریخ شنبه، ۱۸ تیر ۱۳۹۰ در وبلاگش نوشته است:

اولین بار که گره را دیدم، خیلی تعجب کردم. مهدی نصیری و ابراهیم فیاض و … در تلویزیون! عجبا! دیکتاتوری مدرنیست‌های غربزده‌های حاکم بر این رسانه‌ چطور شده اجازه داده‌اند این حرفها زده شود؟ بعد گفتم این هم یحتمل به سرنوشت «دیروز، امروز، فردا» دچار خواهد شد. یا کامل تعطیل می‌شود یا از محتوا خالی می‌کنندش و تبدیل به یه برنامه‌ی کلیشه‌ای و بی‌خاصیت می‌شود.

بعد مدتها جمعه فرصت شد تا نگاهی به این برنامه بیندازم. واقعا بسیار شگفت انگیز و جذاب بود! تا آخر پایش نشستم. جرقه‌های امید زنده شد در دلم! انگار هنوز اجازه نفس کشیدن اندک به بچه حزب‌اللهی‌ها می‌دهند در این رسانه عریض و طویل!

حرفهای آقای دخانچی در چند دقیقه نکات خیلی اساسی و مهمی را طرح می‌کرد. از مرگ بر آمریکای عملی و دوری از سبک زندگی غربی تا نقد تصور ساده‌اندیشانه –و بیشتر احمقانه- نسبت به غرب و امکان گرفتن فقط خوبی‌هاش بدون بدی‌هایش.

دو انیمیشن خیلی زیبا هم پخش کرد. هر دو خارجی بودند البته. یکی درباره مصرف بطری‌های آب معدنی. که در آن توضیح می‌داد چه دوری شکل گرفته برای نابودی طبیعت و زندگی انسان. آب معدنی‌هایی که با آب شهر پر می‌شوند و چندین برابر قیمت فروخته می‌شوند. دروغ‌های تبلیغاتی که آکویفینا (پپسی) و نستله درباره آب معدنی‌هاشان می‌گویند. انیمشن کوتاه و بسیار اثر گذاری بود.

یا انیمیشن فرانسوی دوم که نمایشی از خانواده‌ی مدرن که دور از هم و متلاشی، در محیطی مرده، زندگی! می‌کردند. هر کدام یک موبایل و یک لپ تاب در اختیارشان اما…؛ خیلی جذاب و دیدنی بود.

موضوعش درباره حجاب بود. یک تازه مسلمان استرالیایی و یک دختر ایرانی. ایده‌ی خوبی بود. آن مستندی که درباره این خانم استرالیایی و از بحث‌هایش با پدرش برای پذیرش حجاب پخش کرد خیلی دیدنی بود. و بسیار پر محتوا و بسیار نکته سنجانه.

برنامه‌ی جذابی بود. بسیار مشتاقم قسمت‌های دیگرش را هم ببینم. حیف که زمان برنامه‌اش دچار تغییرات فراوان می‌شود. اما برنامه‌ای بود که امید زیادی را ایجاد کرد. دلم می‌خواهد یک تشکر ساده از همه‌ی دست اند کارانش بکنم. و یک خدا قوت و دعای خیری که ان شاء الله بتوانند همین راه پر  پیچ و خم و سخت را پیش ببرند و خدمتی به انقلاب بکنند.

کاش تیم این برنامه یک سایت ساده می‌زدند و کلیپ‌ها و انیمیشن‌ها و فیلم برنامه‌شان را، زمان پخش و موضوعات برنامه‌شان را و… در آن قرار می‌دادند.